H ομιλία του Δρ. Απόστολου Δ. Παρπαΐρη στην παρουσίαση του βιβλίου "5 μαθήματα ζωής" του καθηγητή Θεοδόση Π. Τάσιου

discover Γράφτηκε από 

(0 ψήφοι)

 

Η πρόσκληση συμμετοχής μου στη σημερινή παρουσίαση του βιβλίου «5 Μαθήματα Ζωής» του καθηγητή, ακαδημαϊκού, στοχαστή και συγγραφέα, κ. Θεοδόση Τάσιου, μου φάνηκε από την αρχή ως μια πολύ ενδιαφέρουσα «εμπειρία ζωής», καθώς, όπως έχουμε διαπιστώσει, ο εκλεκτός μας συγγραφέας με το ξεχωριστό του χιούμορ, στον γραπτό και τον προφορικό του λόγο, πάντα φροντίζει να μας προσθέτει ενδιαφέροντα ερεθίσματα για πρόσθετη, ουσιαστική & ποιοτική γνώση, που τόσο την έχουμε ανάγκη, σε μια εποχή που η υπερπληροφόρηση, συχνά μας οδηγεί σε λανθασμένες σκέψεις, αποφάσεις και ενέργειες.

 

Ωστόσο, θα πρέπει να σας εξομολογηθώ, ότι αρχικά αιφνιδιάστηκα, καθώς περίμενα, ως μέλος της οικογένειας των θετικών επιστημών, να παρουσιάσουμε κάτι από το ομολογουμένως πλούσιο επιστημονικό και επαγγελματικό έργο του εκλεκτού μας συγγραφέα, όπως είναι για παράδειγμα, τα θέματα κατασκευών της Γεφυροποιίας, ή των φραγμάτων, ή και άλλων ακόμη έργων, για τα  οποία θα μπορούσα να συμβάλλω και εγώ, σε κάποιο βέβαια βαθμό, στην παρουσίασή τους, καθώς όπως γνωρίζουμε, ο ρόλος αυτών των έργων, στη χωρική λειτουργία, στη χωροταξική οργάνωση, στη χωρική ανάπτυξη και ακόμη στην αρχιτεκτονική και αισθητική τους διάσταση, προσφέρονται περισσότερο, τουλάχιστον σε ότι αφορά το δικό μου γνωστικό αντικείμενο.

 

Εντούτοις, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποδέχτηκα την παρούσα πρόσκληση, γιατί τη θεώρησα ως μία μοναδική ευκαιρία, να προσεγγίσω μαζί σας, τη σκέψη του συγγραφέα, για το πώς αξιολογεί τα μεγάλα ζωντανά, πάντα, παραδείγματα ζωής των 5 ιστορικών προσωπικοτήτων, με τα οποία καταπιάνεται στη συγκεκριμένη έκδοση.

 

Κατά συνέπεια, θα συμφωνήσετε πιστεύω στη δεδομένη προσδοκία όλων μας, να κατανοήσουμε, μέσα από το ξεφύλλισμα του βιβλίου και από το ζωντανό μας διάλογο, καλύτερα τις προκλήσεις, αβεβαιότητες και αξιακές αντιφάσεις που μας περιβάλλουν και μας προβληματίζουν αδιαλείπτως, στην προσπάθειά μας για μια συνεχιζόμενης διάρκειας «ωρίμανση» και της δικής μας στάσης ζωής, όπως και γενικότερα, της κοινωνίας μας.

 

Επιπρόσθετα, η πίεση της πολυεπίπεδης κρίσης που και η χώρα μας βιώνει, όπως βέβαια και ο υπόλοιπος κόσμος στο σύνολό του, είναι τόσο έντονη και μεγάλης διάρκειας, που οι άνθρωποι και η σημερινή κοινωνία, δεν μπορούν να την αντέξουν μόνοι και αβοήθητοι, νιώθουν και νιώθουμε την ανάγκη να μοιραστούμε εμπειρίες και συναισθήματα με τους άλλους, σε μια προσπάθεια να βρούμε ένα καταφύγιο σκέψης και προβληματισμού, που θα μας βγάλει από την «ομηρία» της κρίσης και της ανέχειας που μας προέκυψε, όχι χωρίς, και τη δική μας συμμετοχή.

 

Έτσι, ο συγγραφέας κ. Τάσιος, καθώς διεισδύει μέσα από σειρά παρατηρήσεων, ταξινομήσεων και επαγωγών στον κόσμο της σκέψης, του στοχασμού και των χαρακτηριστικών βιωματικών ενεργημάτων, μας δίνει την ευκαιρία ποικιλοτρόπως, να ξεπεράσουμε την πίεση της κρίσης και βεβαίως το ερέθισμα για μια επανασυγκρότηση, της πολλαπλά ακρωτηριασμένης μας μνήμης, σκέψης και δράσης.

 

Από τον συγγραφέα ουσιαστικά, καλούμαστε να παρακολουθήσουμε τη ζωή και το έργο των 5 μεγάλων της ιστορίας, «περπατώντας» με σταθερό βηματισμό, ως διαγνωστικό εργαλείο, πάνω στα αποτυπώματα που μας άφησε ο βίος τους, ο οποίος, μπορεί να γίνει, ένα ακόμα διδακτικό μάθημα, και του δικού μας βίου.

 

Είναι δηλαδή ζητούμενο, στις σελίδες του βιβλίου ο αναγνώστης, να περιπλανηθεί στους δρόμους που ανοίγει, το κριτικό μυαλό του συγγραφέα, και διακριτικά να εντοπίσει τους «πολύτιμους λίθους» του πνεύματος και του έργου των πρωταγωνιστών των 5 παραδειγμάτων – μαθημάτων ζωής, που τον οδηγούν, και κατά συνέπεια μας καθοδηγεί, κάποτε συνειδητά και κάποτε υποσυνείδητα, στην αφετηρία και στο τέρμα κάθε ανθρώπινης προσπάθειας που γίνεται με στόχο το «κοινό καλό».

 

Αποτελεί δηλαδή, βασικό στόχο του βιβλίου, η δυνατότητα που μας προσφέρεται να αναδιαμορφώσουμε τη στάση μας, ως κάτι νέο, ζωντανό και άξιο προς μίμηση, εάν βεβαίως επιθυμούμε να συναντήσουμε στα μονοπάτια του στοχασμού, τους μεγάλους περιπατητές, όπως είναι οι 5 μεγάλοι που επιλέχθηκαν από το συγγραφέα, ανάμεσα βέβαια σε πάρα πολλούς άλλους άξιους να μνημονευτούν, ως παραδείγματα ζωής, που μας κληρονόμησαν το «ήθος», αυτό το αγαθό, σε ανεπάρκεια.

 

Δεν έχει άραγε κάποια αξία, το να βρει κανείς στα συγκεκριμένα παραδείγματα, όπως και σε πολλά φυσικά άλλα, το «κοίτασμα χρυσού» που αποζητά και συνεχώς ψάχνει στο χωροχρόνο, ως ανταμοιβή για την προσπάθειά του να ακολουθήσει , το συχνά κουραστικό βηματισμό της ανθρώπινης σκέψης, όπως και τις κινητήριες δυνάμεις που τη συγκρατούν, όπως είναι οι αξιακοί κώδικες, η ταυτότητα, η ηθική και γενικότερα ο πολιτισμός;

 

Άλλωστε, η αφιέρωση του συγγραφέα, στους «ανώνυμους πυροσβέστες, νοσοκόμους, κ.α. που πεθαίνοντας για τον Άλλον, μας αφήνουν Μάθημα ζωής», αποκαλύπτει και το αξιακό προσωπικό του ήθος, που όπως σημειώνει, «δεν διδάσκεται, δεν μετακενώνεται και δεν επιβάλλεται», αλλά μέσα από τη μίμηση του παραδείγματος και της αντενέργειας, διαπλάθεται διαχρονικά!

 

Έτσι, ο αναγνώστης μέσα στα «5 μαθήματα ζωής», έχει την ευκαιρία να εντοπίσει, αξιολογήσει και συγκρίνει και το δικό του αξιακό ήθος, μέσα στην κοσμοθεωριακή του διάσταση.

 

Δικαιολογημένα λοιπόν ο συγγραφέας, μας προτρέπει να παρακολουθήσουμε τη ζωή των μεγάλων, καθώς παρατηρεί ότι έτσι, «τείνουμε να ταυτιστούμε νοερά μαζί τους, να μπαίνουμε στη θέση τους (κέρδος πρώτο για τη συνήθη αυτιστική συμπεριφορά μας), και να χτίζουμε με καλύτερα υλικά την Υπόστασή μας».

 

Πράγματι, διαβάζοντας το βιβλίο του κ. Τάσιου, διαπιστώνουμε σε κάθε σελίδα του ότι, οι πέντε ξεχωριστές ιστορικές προσωπικότητες που επιλέγει, χωρίς αμφιβολία, αποτελούν διαχρονικά, με το ζωντανό τους παράδειγμα, τους «αξιακούς ηθικούς πυλώνες» που ως σύμβολα είναι ικανά να μας επηρεάσουν θετικά κάτι που ο σημερινός άνθρωπος τους έχει περισσότερο ανάγκη, καθώς όπως καθημερινά διαπιστώνεται, «βαλτώσαμε στο βούρκο της εξαθλίωσης και της εξαχρείωσης», υπό το βάρος της πλημμυρίδας των αναγκών, που ο σύγχρονος παγκοσμιοποιημένος πολιτισμός, μας προσφέρει ως ανταμοιβή για τις προσπάθειες που κάνουμε τελικά, να μιμηθούμε τα επιβαλλόμενα ουσιαστικά, νέα «πρότυπα» της μιας χρήσης.

 

Μέσα σ΄ αυτήν τη απογοητευτική πραγματικότητα που ζούμε, όπου κυριαρχούν τα πολλά και κούφια λόγια, οι θεωρίες και οι ιδέες των αυτόκλητων μάγων ή σοφών που μας βομβαρδίζουν συνεχώς, με τη συνδρομή βεβαίως των παντοδύναμων σύγχρονων εργαλείων προπαγάνδας, όπως είναι τα Μ.Μ.Ε., το τόλμημα του συγγραφέα έρχεται να μας «πιάσει από το αυτί» και ανακουφίζοντάς μας, να μας ξαναβάλει πάνω στις σωστές «ράγες» της σκέψης, της γνώσης, της ηθικής και της δράσης, προσδιορίζοντας έτσι την πορεία της ζωής μας, ξεπερνώντας τους προβαλλόμενους διαχρονικά σκοπέλους και εμπόδια και προτείνοντάς μας το «παράδειγμα ζωής των μεγάλων» ως σταθερό έδαφος και εφαλτήριο αναζήτησης του υψηλού στόχου της ζωής, που βρίσκεται στο «χτίσιμο του κοινού καλού».

 

Προφανώς ο συγγραφέας, επιχειρεί να μας αποκαλύψει, και προτείνει ίσως και τη δική του προσωπική θεώρηση των συγκεκριμένων κριτηρίων, με τα οποία θα πρέπει να αξιολογούνται τα μεγάλα και ζωντανά παραδείγματα ζωής, άξια να τύχουν διαχρονικά της θεμελιώδους βιολογικής διεργασίας της μίμησης από τον άνθρωπο και την κοινωνία, αλλά χρήσιμα ακόμα και ως πολύτιμη συντροφιά στη συχνά, μοναχική πορεία μας στη ζωή.

 

Πάντως, θα πρέπει να υπογραμμιστεί το γεγονός ότι, εγχειρήματα αυτού του είδους, όπως είναι τα «5 Μαθήματα Ζωής», είναι ενδεχόμενο να αντιμετωπιστούν από μια διαφορετική σκοπιά, ή ακόμη και από μια μη «φιλική ανάγνωση», που ωστόσο, ακόμα και ως τέτοια, είναι δεδομένο ότι θα συμβάλλει δημιουργικά, καθώς τελικά θα αναδειχθεί ακόμα περισσότερο, η πολυδιάστατη προσέγγιση του έργου από το συγγραφέα, αρκεί βεβαίως να μη ξοδευτεί μεγάλη ποσότητα μελάνης και πολύτιμου χρόνου, στην προσπάθεια για να επικριθεί η συγκεκριμένη ματιά του συγγραφέα, π[ου αφορά την ανάγνωση  των κλασικών κειμένων που περιγράφουν υψηλούς διαχρονικά  σκοπούς, όπως είναι η ηθική στάση ζωής, η αγάπη στο συνάνθρωπο, η αντοχή στις κακουχίες και στα βάσανα της ζωής, η αγωνία των πολλαπλών αναζητήσεων, αντιφάσεων και δημιουργικών έργων, όπως συμβαίνει με τη ζωή και το έργο των πρωταγωνιστών του βιβλίου.

 

Άλλωστε, όπως και ο καθηγητής κ. Τάσιος τονίζει, «τα ζωντανά παραδείγματα γύρω μας λιγόστεψαν», καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός, οι πόλεις και οι ρυθμοί του βίου, συνεχώς μεγαλώνουν, έτσι που να μην μπορούμε εύκολα πλέον, να εντοπίσουμε το αξιομίμητο, καθώς μας προσφέρονται περισσότερο απόψεις και στάσεις ζωής για το τί είναι ηθικό ή νόμιμο, καθώς και πρότυπα προσώπων αντιαξιακής μάλλον χρησιμότητας, βοηθούντος φυσικά των Μ.Μ.Ε., τα οποία για τους δικούς τους λόγους (επιχειρηματικούς, οικονομικούς, πολιτικούς), επιδιώκουν και συνήθως επιτυγχάνουν, να μπολιάζουν το ακροατήριο με το δικό τους «περίβλημα – γούστο» που ανταποκρίνεται στην κάθε περίπτωση (χρόνου, εποχής μόδας, στόχου, κ.α.) ως προϊόν «ευκολομίμητο» και όχι βέβαια ως συγχρονισμένο με τις διαχρονικές σταθερές ηθικές αξίες ενός πραγματικά προτύπου ζωής και δράσης, όπως είναι των «5 Μαθημάτων Ζωής», που μας προσφέρει ο συγγραφέας.

 

Το βιβλίο, κατά την ταπεινή μου γνώση, θα πρέπει να θεωρείται ως ένα εμβληματικό ανθολογικό κείμενο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, με ακτινοβολία της κριτικής αφήγησης του συγγραφέα, περιγράφοντας τις ιστορικές προσωπικότητες με τη δική του βεβαίως εκδοχή, αλλά της αποδεδειγμένα βαθιάς γνώσης του για το έργο που πραγματεύεται. Όμως διατρέχοντας κανείς το συμπυκνωμένο και ιδιαίτερα περιεκτικό κείμενο του βιβλίου, μπορεί εύκολα να διακριβώσει το γόνιμο περιβάλλον προβληματισμού, σκέψης και διαλόγου που έχει ο καθηγητής διαμορφώσει επιτρέποντάς μας, να αγγίξουμε εμείς, όσο πιο άμεσα και αδιαμεσολάβητα γίνεται, μόνοι μας το περιεχόμενο της βιογραφίας των Μεγάλων , έτσι ώστε να απολαύσουμε τη διαδρομή του δικού τους ταξιδιού, με στόχο στο τέλος να μπορούμε να συνθέσουμε και εμείς τη δικιά μας εκδοχή, σχετικά με το συζητούμενο περιεχόμενο της αξιακής Ηθικής και του κανόνα – οδηγού για τη πραγμάτωσή της.

 

Συνακόλουθα, ο συγγραφέας, έχοντας καταγράψει την εξειδικευμένη γνώση του σε επιστημονικές εργασίες, έρευνες και πρακτικές εφαρμογές σε ποικίλα έντυπα, έρχεται στη συνέχεια με τα βιβλία και τα άρθρα του στον καθημερινό και περιοδικό τύπο (Βήμα, Καθημερινή, κ.α.), να μας μεταφέρει τη συστηματοποιημένη γνώση του και να την κάνει ομολογουμένως, όσο γίνεται προσιτή στο ευρύτερο κοινό, κάτι κατά τη γνώμη μου ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς, την ειλικρινή και τολμηρή φωνή του και γενικότερα δημόσια παρουσία του, δεν τη συναντάμε συχνά στην πνευματική ελίτ του τόπου μας, στο βαθμό και στην ένταση που απαιτούν οι περιστάσεις και η παρούσα αρνητική συγκυρία της πολυεπίπεδης κρίσης που η χώρα μας ιδιαίτερα βιώνει τα τελευταία χρόνια, χωρίς μάλιστα να διαφαίνεται κάποια διέξοδος ή θετική προοπτική.

 

Είναι δε, το παρουσιαζόμενο βιβλίο του βαθυστόχαστου συγγραφέα κ. Τάσιου, μια πραγματική αχτίδα φωτός στο σκοτάδι που μας περιβάλλει, καθώς και μια αισιόδοξη προοπτική που μας προσφέρεται ως υπέρβαση της κρίσης, ασχολούμενη κριτικά με το έργο και τη ζωή των 5 ιστορικών προσωπικοτήτων, που μας προτείνει για συντροφιά και διαρκή πηγή έμπνευσής μας για την ηθική δόμηση της ζωής μας.

 

 

 

Πάτρα, Οκτώβριος 2015

 

Τελευταία τροποποίηση στιςΠέμπτη, 05 Νοέμβριος 2015 11:25

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.